‘Een inspirerende omgeving voor een schrijver’

‘Schrijvers die zich helemaal terugtrekken begrijp ik nooit zo goed. Maar ja, Lombok is dan ook een hele inspirerende omgeving. Hier op straat is altijd wel iets te zien.’ Geboren in Oudwijk, getogen in Bunnik en nu alweer twintig jaar woonachtig in de Daendelsstraat: kinderboekenschrijver Anton van der Kolk stopt soms letterlijk een vleugje Lombok in z’n boeken.

Maar ’t was niet in de Daendelsstraat dat hij haar ontmoette, zoals de kampvuurklassieker leert. Integendeel: zijn vrouw kwam hij tegen aan de andere kant van de wereld tijdens een reis door Costa Rica. Hun huis oogt zodoende van binnen even multicultureel als de rest van de wijk.
Het lijkt dus geen toeval dat Anton van der Kolk ooit in Lombok is neergestreken. ‘Maar dat was het wel. In de tijd dat ik genoeg kreeg van het wonen op kamers en een huis wilde kopen, was ik niet zo rijk. Dus ik zocht het goedkoopste huis en dan kwam je toentertijd al gauw in Lombok terecht.’ Hij heeft dan ook de omslag van de buurt meegemaakt: van achterstandswijk tot populair vestigingsgebied voor tweeverdieners.

Botsende culturen | Aanvankelijk werkte hij als journalist voor het Utrechts Nieuwsblad en schreef onder andere over literatuur en niet-westerse muziek. Aan kinderboeken begon hij pas toen hij zelf kinderen kreeg. Zij leverden hem ook ingrediënten voor een boek als “Amira, prinses van Marokko”, dat de liefde tussen een Nederlandse jongen en een Marokkaans meisje behandelt. ‘Mijn jongste dochter zat op de Parkschool, dus zodoende kwamen hier veel Turkse en Marokkaanse meisjes over de vloer.’ Die vriendschappen beklijfden overigens niet, heeft hij gemerkt. ‘Als islamitische meisjes de puberteit naderen mogen ze vaak veel minder, dan botsen die culturen veel sterker. Logeerpartijen stuiten bijvoorbeeld vaak op moeilijkheden.’
Daarnaast berust “Amira, prinses van Marokko” op eigen ervaringen. ‘Ik ben naar Marokko gegaan en heb daar ongeveer de reis gemaakt die ik Bram, de hoofdpersoon, laat maken op zoek naar zijn geliefde.’ Onze jonge Lombokse held vindt haar trouwens uiteindelijk, maar de liefde legt het af tegen de onbarmhartige cultuurverschillen. Onvermijdelijk? ‘Niet per definitie, maar ik denk dat je het jezelf wel moeilijk maakt door zo’n liefde te beginnen.’

Zwerfkinderen | Het oeuvre van Anton van der Kolk telt inmiddels bijna twintig titels en bestaat zowel uit kinderboeken als uit jeugdromans. ‘Ik voeg me naar het ritme van het gezinsleven, dus ik schrijf vooral ’s ochtends als de kinderen naar school zijn.’ Zelf is hij overigens ook geregeld op scholen te vinden om voor te dragen uit eigen werk, een niet onbelangrijke bron van inkomsten voor een schrijver anno 2001. Leuk om te doen? ‘Ja, zeker als een klas goed voorbereid is. Dat is vooral op basisscholen vaak het geval en die kinderen laten zich nog echt meeslepen door een verhaal. Daar tref je ook veel meer kinderen die zelf schrijver willen worden.’
Zijn laatste boek “Brieven aan de rattenhemel” gaat over zwerfkinderen in Zuid-Amerika. ‘Daar voelde ik me wonderlijk genoeg erg mee verbonden. Misschien omdat ik tijdens het schrijven wist dat m’n eigen vader niet lang meer te leven had en ik dus zelf in zeker zin wees zou worden. Maar dat bedacht ik pas achteraf.’

Groter huis | De tijd dat schrijvers gedijden op tochtige zolderkamertjes is overigens voorbij en ook aan het huis van Anton van der Kolk wordt nog druk getimmerd. De keuken moet nog een nieuw dak, maar de achtergevel is opgetrokken en de zolder heeft een dakkapel. ‘We hebben wel eens zitten denken over een groter huis, maar dat hoeft nu niet meer. Voorlopig blijven we in Lombok.’

Amira, prinses van Marokko

Ze liepen de Van Diemenstraat in.
‘Hier is het,’ zei Amira. De Van Diemenstraat liep parallel aan de straat waar Bram woonde. Vreemd dat hij Amira nooit eerder had ontmoet. Ze woonde zo dichtbij. ‘Bedankt, Ibrahim,’ zei Amira.
‘Graag gedaan, eh…Amira,’ stamelde Bram. Hij draaide zich om en ging terug naar de tramhalte.

(Uit “Amira, prinses van Marokko”, Uitgeverij Van Goor)

Informatiebulletin Van Diemenstraat eo |Chris Bos Bureau Movement | maart-2001