Reminiscentieproject Lombok meer dan geschiedschrijving

Geen betere manier om de recente geschiedenis vast te leggen dan het optekenen van verhalen.

In de Utrechtse wijk Lombok voegden ze die daad bij het woord met het reminiscentieproject: oudere bewoners van Turkse, Marokkaanse en Nederlandse komaf wisselden twee jaar lang ervaringen uit over het Ieven in hun kleurrijke buurt. Stof genoeg voor een NPS-documentaire en een boek, die beide in mei het Iicht zullen zien.

'Echt iets van elkaar geleerd'

Nel Fakkeldij (72), geboren en getogen in Lombok: ,,lk ben hier geboren en ik zal hier ook doodgaan. Lombok betekent alles voor mij.

Als kinderen schaatsten we op de weilinden achter de Vleutenseweg. Daar hield de wereld wel zo'n beetje op. De mensen van nu kunnen zich het niet meer voorstellen. Ik heb Lombok eigenlijk altijd gezien als een dorp. Je was dan wel een inwoonster van Utrecht maar toch vooral een Lombokse. Die saamhorigheid is nooit verdwenen, ook niet toen er mensen uit andere culturen bijkwamen. Ze moeten voor zichzelf praten, maar volgens mij voelen ze zich heel goed thuis in Lombok. Wie hier woont, hoort erbij. Zo is het altijd geweest. Je zult me niet snel op iets negatiefs over de wijk betrappen, maar een ding wil wel opmerken: Je kunt niet veilig het centrum bereiken.

Het was hartstikke leuk om aan dit project mee te doen. Je hoort mooie verhalen, soms ook droevige dingen en je gaat elkaar steeds beter begrijpen. We hebben als mensen uit verschillende landen echt iets van elkaar geleerd. Ik had het niet willen missen."

Utrechts Nieuwsblad | Marco Willemse |
23-03-2002