Winkeliers en de euro / 'Straks lichten ze me op'
UTRECHT, GROESSEN - In de Kanaalstraat, de kleurige winkelstraat van de Utrechtse volkswijk Lombok, is bijna elke winkelier al bezig met de voorbereidingen op de komst van de euro. Bij de één leeft de nieuwe munt meer dan bij de ander.
,,Ik weet eigenlijk niet eens wanneer de euro nu precies wordt ingevoerd'', bekent Omar Aziz van bakkerij Hicret. ,,Was het nou 1 of 2 januari?'', vraagt hij. Aziz is Koerdisch en heeft nog niet veel informatie over de komst van de euro gelezen. ,,Ik woon nog maar vijf jaar in Nederland en het is nog steeds moeilijk voor mij om die Nederlandse informatie te lezen'', zegt hij terwijl hij een rijtje Turkse pizza's in de oven schuift.
De bakkerij heeft nog geen nieuwe kassa en er is ook nog geen wisselgeld bij de bank besteld. Bakker Aziz ziet wel een beetje op tegen de komst van de nieuwe munt. ,,Ik ben bang dat de mensen me proberen op te lichten. Sinds ik in Nederland woon, heb ik dat al vaker meegemaakt.''
Iets verderop loopt H. Ankus van islamitische slagerij Tadim wel al goed op schema. Hij heeft een nieuwe kassa aangeschaft en recent zijn alle prijskaartjes van een europrijssticker voorzien. ,,De eerste twee weken zullen misschien een beetje lastig zijn, maar daarna zal het snel wennen'', voorspelt hij.
,,Een nieuwe kassa hebben we niet nodig'', zegt A. Alhaddad van de Midden Oosten Markt terwijl hij geruststellend op de eurocalculator klopt die hij zojuist voor f9,95 heeft aangeschaft. ,,Met de kerstdagen hebben we alle prijzen omgerekend.'' Alhaddad ziet wel op tegen de eerste weken waarin de klanten nog wel met guldens kunnen betalen en de winkeliers hun wisselgeld in euro's moeten geven. ,,Je zult zien dat de klanten straks te lui zijn om zelf bij de bank hun guldens te wisselen. Dan gaan ze bij ons zeker voor honderd gulden een pak koekjes kopen om euro's terug te krijgen.''
Slager Theo Scholten uit Groessen is door de komst van de euro een hoop geld armer. ,,Ik heb veel investeringen moeten doen. Een nieuw pinapparaat, geplastificeerde kaartjes met prijzen zowel in guldens als euro's en twee nieuwe kassa's. Samen goed voor zo'n 20000 gulden.''
De feestdagen zijn voor textiel en fourniturenverkoopster Nellie Ouwens, die op de Duivense markt staat, verpest. ,,Ik heb de nieuwe prijzen uit mijn hoofd moeten leren'', zegt ze gelaten. Ze knikt naar de enorme hoeveelheid klosjes gekleurd garen, ritsen, knopen en stoffen in de kraam. ,,Drie meter tule kost al jaren een tientje. Na 1 januari verandert die prijs in 4,50 euro'', vervolgt haar baas Nico Kroon.
De banken moeten het bij kaashandelaar Van Rijswijk ontgelden. ,,Ze hebben ons beloofd dat de geldautomaten in de laatste weken van 2001 geen briefjes van 50 en 100 uitgeven, maar dat doen ze wel'', zegt hij. ,,Ik zit straks met al dat geld opgescheept, dat ik alleen nog maar bij de banken kan slijten.''
In Hoog Catharijne, het grootsteedse winkelhart van Nederland, reageren de aangesproken winkeliers nuchter. ,,Ik heb geen cursus gedaan nee, maar heb wel alles goed gevolgd in de krant en televisie en via folders van de bank'', zegt de eigenaresse van bloemenwinkel de Fleurette. ,,Wel vind ik die vier weken dubbele muntsoorten naast elkaar veel te lang. Ik accepteer ook geen betaling met twee soorten munten. Het is òf guldens òf euro. Ik heb geen voordeel van de euro, maar wat kan ik er verder aan doen. En ach, over een paar weken is iedereen gewend.''
Trouw | 28-12-2001
|