Cereol beleeft huilend zijn laatste dag

Sojafabriek Cereol in de Utrechtse wijk Oog in Al huilt. Het huilen gaat door merg en been. En ook hier kan de stad niet tegen. Na jaren van protest van buurtbewoners over stank-, lawaai- en geluidsoverlast levert de sojafabriek deze vrijdag haar laatste productie.

Om letterlijk stoom af te blazen, trekken medewerkers om de vijf minuten aan de stoomfluit. Speciaal voor de laatste dag in bruikleen gekregen van het Stoommuseum in Medemblik. Het janken reikt tot acht kilometer ver.

Adjunct-directeur C.Oomen van Cereol Benelux legt de agent, die vraagt waar de herrie vandaan komt, uit dat hij vanmorgen al bezoek heeft gehad van een collega. De politie wordt sinds donderdagavond gebeld met klachten van buurtbewoners.

We doen het nu nog maar één keer per uur en houden er vanmiddag om drie uur mee op. Kijk, het gaat om emoties. Het is een kwestie van puur afreageren. De mensen zijn vanmorgen door de stoomfluit waarschijnlijk een half uurtje eerder wakker geworden dan normaal,'' zegt Oomen, onderkoeld.

Afgelopen week heeft hij het koopcontract van de gemeente ondertekend, die de fabriek voor ruim 17miljoen euro overneemt. Pas oordeelde de Raad van State dat de gemeente ten onrechte een uitbreidingsvergunning aan Cereol heeft geweigerd. Oomen zegt dat er geen schadeclaim zal volgen omdat de juridische onderbouwing daarvoor te zwak is. Ook wil hij niet praten over wat er was gebeurd als de fabriek wel haar sojaproductie hadden kunnen uitbreiden. We leven bij de gratie van onzekerheden.''
Eén ding is zeker, vanmiddag wordt de machines definitief het zwijgen opgelegd. Toen ik vanmorgen mijn auto parkeerde, de hoek omliep, de fabriek zag en vervolgens de stoomfluit hoorde, kreeg ik een brok in mijn keel.'' Met een ploeg van twintig medewerkers wordt tot eind juni nog doorgewerkt om de hexaandampen uit de leidingen te halen en de machines schoon te maken. Velen vertrekken met bloedend hart, benadrukt Oomen. Dat geldt ook voor hemzelf. Hij is door de hectiek van de afgelopen maanden nog niet toegekomen aan solliciteren.
De steunbetuigingen van sommige buurtbewoners doen hem goed. Buurtbewoonster C.Vis en bewoner J.van Ee komen de adjunct-directeur vandaag persoonlijk een afscheidshand geven. Vis: Die fluit, geweldig, een hele goede manier om het vertrek te verwerken.'' Ze vindt het erg dat de fabriek verdwijnt. Dat geldt ook voor Van Ee, die al veertig jaar in Oog in Al woont. Zo'n bedrijf komt nooit meer terug.''

Koninginnedag | Actief voor de Oranje-wijkvereniging heeft hij altijd alle medewerking ondervonden van de fabriek voor tijdelijke opslag van spullen voor Koninginnedag. De fabriek hoort bij de wijk. Ik heb heel wat keren vanaf de brug met plezier staan kijken naar het laden en lossen van de schepen. Het zal voor de bewoners nog wennen worden aan de stilte. Nu maakt iedereen zich opeens zorgen over de werkgelegenheid, dat vind ik hypocriet.''

C.Verkerk van Randstad Mobiliteitsdiensten begeleidt de Cereol-medewerkers naar een andere baan. Van de 58werknemers heeft zij e r 36 onder haar hoede waarvan 22 inmiddels elders werk hebben gevonden. Zeven werknemers zijn 57 jaar of ouder en zijn niet meer actief op zoek. De werknemers van deze fabriek zijn heel loyaal en hadden wel tot hun pensioen hier willen werken. De saamhorigheid en de betrokkenheid is erg groot.''

Logistiek medewerker J.van Lierop heeft het er erg moeilijk mee, vertelt hij. Ik ben hier 29jaar geleden begonnen en heb meegeholpen de fabriek op te bouwen. Dan ga je het toch als jouw eigen bedrijf beschouwen. We hebben het zo druk gehad dat er geen tijd was om maar iets te verwerken.'' Hij heeft nog geen andere baan. Dat geldt wel voor T.Banda, productieleider en sinds 24jaar verbonden met Cereol. Ik ben blij dat we nog een half jaar hebben doorgedraaid. Zo heb ik aan het idee kunnen wennen. Je voelde het aankomen, de afgelopen jaren. De gemeente maakte het ons steeds lastiger in de hoop dat we een keer zouden vertrekken.''

Utrechts Nieuwsblad | Xandra Feije
27-04-2002 |