Muurschildering Van Lennep

vrijdag 24 juni 2011 07:57

Op zaterdag 18 juni werd tussen de buien door de muurschildering in de van Lennepdwarsstraat geopend.

De opdrachtgevers voor dit werk waren een aantal buurtbewoners, die het zat waren om naar een blinde muur vol met graffiti te kijken.
Bewoners wilden iets uitdrukken over het ontstaan en het huidige gebruik van het Schimmelplein en Jacob van Lennep, een 19e eeuwse schrijver.
Peter van Dorst (vormgever en overbuurman) en Marij Nielen hebben het werk met de praktische hulp van de eigenaren van het pand, Ciska en Gerard de Rijk vorm gegeven.

Van Lennep ontmoet op zijn voettocht langs Utrecht een jonge freule die haar land aan de stad wel wil verkopen voor nieuwbouw, maar onder de strikte voorwaarde dat één stuk niet bebouwd mag worden.
Aan deze freule dankt de buurt Nieuw Engeland het huidige Schimmelplein voor rust, spel, groen en recreatie.

Donald Suidman (buurtbewoner en schrijver) heeft een korte tekst geschreven, dat op een bordje op de muur bevestigd werd:

Al tientallen jaren doet het verhaal de ronde dat de grond waarop deze buurt staat, ooit aan een rijke freule toebehoorde.
In die tijd was de Vleutenseweg nog een watergang, de Vleutense Wetering, en was de stad nog niet voorbij haar Middeleeuwse muren gegroeid.
De freule zou de grond aan de gemeente hebben verkocht, met de bepaling dat op het huidige Schimmelplein niet mocht worden gebouwd.
Het plein moest voor eeuwig ten goede komen aan de jeugd.
Naspeuringen in het kadaster hebben het bestaan van de freule nog niet aangetoond.
Misschien heeft Jacob van Lennep haar ontmoet, toen hij in augustus 1823 Utrecht aandeed.
En wellicht was zij het wel die hem inspireerde te schrijven: ‘Ach! het kopje eener vrouw is zoo lief om te zien. (Al bestaan er heel enkele excepties misschien!)’

De Dom is een nog kaal 19e eeuws landschap en de Dom in de verte op 18 juni 2011.
Foto's: Lawrence Matthews.